مردم انتظار دارند دولت با آنها صادق باشد

مردم انتظار دارند دولت با آنها صادق باشد
داهی: 
نه یک منشور و بلکه اگر روزی هزار منشور هم بدست دولت منتشر بشود اما حاصلی در حوزه خصوصی و حریم عمومی مردم در پی نداشته باشد چه فایده دارد؟!

یادداشت دانشجویی- دولت ها چند صباحی آمده اند و رفته اند. بقول حافظ:آفتاب عمرشان چونان دولت مستعجل  بوده و قهقهه کبک خرامانشان ز سرپنجه شاهین قضا غافل/ انچه می ماند کارنامه هاست. خوشا آنان که اندوخته قدرت را به رسم امانت برای مصلحتی نهاده و منفعت و خیر عمومی را تامین کنند تا مردمان در توزین آزادی وجدان خود قضاوتی شایسته و نامی نکو تبادر کنند.

حال دولت یازدهم ماه های آخر خود را پشت سر می گذارد. وعده منشور حقوق شهروندی و هزاران توقع مردمی مطالبه گر و هوشیار، معرکه ای نیست که دولت بتواند بدون اقناع عمومی و پاسخگویی نسبت بدان، بازهم بر تارک اعتماد عمومی نشسته و رای آری بگیرد. حقوق شهروندی شعار بردار نیست. یعنی اگر قرار بود شعار باشد توقعی از مردم را تامین نمی کرد که نیاز باشد یک متن جدید در میان این همه نظم هنجاری حقوقی متولد شود. منشور یک پاسخ به یک نیاز است. منشور باید نوشته شود که محقق گردد.وگر نه صرف گرداوری حقوقی که بصورت پراکنده در اسناد قانونی مختلف بوده هنر نیست.

مردم انتظار دارند حقوقشان محترم شمرده شود. منشور حقوق شهروندی را آنگاه دوست داشتنی می دانند که در وضعیت دسترسی به حقوق اساسی و نیازهای اولیه آنها تغییری با رنگ بهبود حاصل کند. انتظار دارند دولت با انها صادق باشد.راستگو و شفاف رفتار کند. رسانه ملی انعکاس حرف خودشان و تریبون درد دلشان باشد.ب ودجه عمومی برای زیست شایسته انها و تامین اجتماعی و خدمات درمانی مناسب هزینه شود. گرفتن حقوق های نجومی در وضعیت عسرت اقتصادی مردم نمک بر زخم انهاست. چرخیدن چرخ  اقتصاد و رونق فضای کسب و کار و داشتن اشتغال برای همه مساله اصلی است.

مردم انتظار دارند دولت به زندگی ملموس انها متوجه باشد و حرکتی برای بهتر زندگی کردن انها بکند. تورم را دزدی از سفره نحیف خود. مردم ارزش پول ملی را اگر دولتی تحقیر کرد از یاد نمی برند و به بدی یاد می کنند.نه یک منشور و بلکه اگر روزی هزار منشور هم بدست دولت منتشر بشود اما حاصلی در حوزه خصوصی و حریم عمومی مردم در پی نداشته باشد چه فایده دارد؟!

مردم نیاز دارند دولت را نقد کنند. با صدای رسا اگر ظلمی در قبال خود احساس کردند بی واهمه هشدار دهند. نمی خواهند دولت در زندگی خصوصی انها مداخله کند. نمی خواهند تبعیض ناروا نسبت به قومیت ها و اقلیت ها و گروههای خاص اعمال شود. تحمل نمی کنند مدیران به سمت اشرافیگری و رانت بازی از کیسه عمومی بروند. می خواهند ایرانی از پاسپورتش تا تبعه خارج از کشورش تا اعتبار نام و عنوان میهن و تبار کهنش،سرافراز و عزیز باشد و دوست ندارند دولتی به اسم این مردم،کیان و شرف و عزت و منابع و هویت انها را زیر سوال ببرد یا با دیپلماسی منفعلانه یا غیر صلح آمیز و تنش افرین منافع اقتصادی و مدنی مردم را تهدید کند.

منشور حقوق شهروندی سودایی جز این امور نباید داشته باشد.برخی از مسئولین اشتاه پنداشته اند که منشور شهروندی حرکتی فانتزی است.دیدن تبعیض برای مردم سخت است.....

 

این یادداشت ادامه دارد.... .

محمد نقره کار- کارشناس سیاسی و فعال دانشجویی

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تایید تمامی محتوای آن توسط «پایگاه خبر تحلیلی داهی » نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.

دیدگاه‌ها

ارسال نظر جدید

کد امنیتی
This question is for testing whether you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
جستجو
روزانه

نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری تحلیلی داهی بلامانع است.

Copyright 2014-2009 dahi.ir all right reservd

بازگشت